بـــنــام خـــــالـــــق عــشـــق

بدون خطر کردن، به دست آوردن دوست داشتنی ها چگونه ممکن است و چه ارزشی دارد؟

خطرات می توانند محک عشق باشند و قلب را بیازمایند.

دوست داشتن، خود را به خطر افکندن است و عشق، چشم پوشیدن از خود.

عشق، خود را ندیدن است و او را دیدن،

و اگر عاشق خود را دید، او را در خود دیده و جز او را نمی بیند.

هر چیزی قیمتی دارد و قیمت معشوق حقیقی، همه چیز است، حتی بیش از همه چیز.

هر چیزی به قیمتی حا صل می شود و اما معشوق حقیقی خودت را می خواهد، کامل و تمام و خالصانه.

کم است، کم است حتی اگر همه چیزی را فدای او کنی و خود را قربانی اش.

اگر او یگانه حقیقت است، پس همه چیز کم است...

زیبایی حقیقی نایاب و دور از دسترس است.

حقیقت زیبا، دست یافتنی نیست بلکه خودش می یابد و با خودش می برد.

حقیقت فرّار است و هرگز در یک جا باقی نمی ماند.

اگر برای دمی هم او را ببینی و تجربه اش کنی، این به تمام زندگی می ارزد و ارزش مردن را دارد.

بعد از دیدن زیبایی حقیقی، بدون آن زیستن، زندگی نیست

و پس از دیدن آن زیبایی، مردن، مردن نیست...

و سرانجام عاشق در وجود معشوق می میرد. اما در معشوق، مرگ راه ندارد.

پس عاشق در معشوق متولد می شود و خود، معشوق می گردد.

معشوق نیز در عاشق، آشکار می گردد.

و عاشق در می یابد که معشوق خودش بوده و عاشق حقیقی، همان معشوق بوده.

این گونه است که عشق و عاشق و معشوق یکی می شوند زیرا یکی بوده اند و یکی هستند.

در حضور الهی، این چنین زندگی کنید.

آنگاه رستگارید.